Seriepester is een benaming voor een mens die altijd wel iemand -heimelijk- aan het ondermijnen is.
Seriepesters hebben een narcistische stoornis of een afwijkende persoonlijkheid die maakt dat zij de sterke drang
voelen om anderen te beschadigen en een kopje kleiner te maken. Medemensen pesten, treiteren en vervreemden van hun
omgeving is voor seriepesters een prikkelend ‘spel’. Zij gaan heel ver om dit spel te winnen. Dat zij hiermee altijd bezig zijn,
kun je niet zomaar aan hen zien. Daar zorgen zij voor.

Seriepesters kiezen telkens nieuwe doelwitten uit. Zo ontstaat een serie. Vandaar ‘seriepesten ’.

Seriepesters kunnen handelen uit extreme jaloezie. Of zij kunnen een doelwit als obstakel zien dat zo effectief mogelijk
uitgeschakeld moet worden. Seriepesters belagen hun doelwitten op allerlei manieren. Zij gaan er net zolang mee
door tot die doelwitten emotioneel en psychisch ondermijnd zijn en vervreemd zijn geraakt van hun sociale of professionele
netwerk. En liefst ook nog vervreemd van zichzelf.

Kwaadaardig narcisme speelt een rol in de motieven van seriepesters. Zij hebben het persoonlijkheidsprofiel van een
psychopaat, een sociopaat of een pervers narcist. Seriepesters zijn moeilijk te beïnvloeden omdat zij geen last hebben
van hun geweten. Zij voelen zich gerechtigd om te bepalen wie een menswaardige behandeling verdient en wie niet.
Hierbij laten zij extreme hardvochtigheid en zelfs sadisme zien. Daarnaast zijn zij net zo makkelijk in staat om anderen
blij te maken met een bijzondere gunst of een genereus gebaar.

De grootste opgave voor de omgeving en voor slachtoffers zit hem in de bedrieglijkheid van seriepesters. Zij vallen niet op
als agressief persoon. Seriepesters houden hun vijandige gedachten en kwade intenties doorgaans verborgen.
Zij gebruiken manipulaties, leugens en een vals imago om te verhullen dat zij doelbewust bezig zijn een ander mens te
beschadigen. Zij kunnen charismatisch overkomen en zichzelf met de grootste vanzelfsprekendheid etaleren als weldoener,
de bewaker van de waarden van een familie, het boegbeeld van een organisatie, de spreekbuis van een team of afdeling of de
‘redder des vaderlands’.

Zodra zij tóch worden aangesproken of aangeklaagd, draaien seriepesters altijd de rollen om.
Zichzelf presenteren zij als slachtoffer en hun slachtoffer als dader. Vaak slagen zij er dan ook in om buiten schot te blijven.
Tegenspraak en afwijzing voedt hun agressie en leidt – vaak na een ogenschijnlijke wapenstilstand – altijd tot opschaling
van pesterijen en psychisch geweld.

Seriepesters oefenen veel invloed uit op hun omgeving. Zij zetten anderen in om hun doelwitten zo hard mogelijk te raken.
En zo beschadigen zij niet alleen hun slachtoffers, maar ook de sfeer, de cultuur en de sociale verbanden op plekken waar zij
actief bezig zijn.