Categorie archief: seriepesten

Familiebreuk en levenslang pesten

Familiebreuk als resultaat van pesten.

(waar ‘zij’ staat kan ook ‘hij’ gelezen worden)
Het is waarschijnlijk dat veel familiebreuken en familieruzies zijn gecreëerd door een gezinslid dat ‘anders’ is dan de anderen.
In het artikel Pesten in Gezin en Familie kun je lezen dat dit een gezins- of familielid is die geen gewetensfunctie heeft of onvoldoende heeft ontwikkeld. Dit gezinslid zet alles en iedereen in om een ander gezinslid, haar doelwit, het leven zuur, en zo ‘onschadelijk’ te maken. Het eindresultaat is vaak een familiebreuk.

Het raffinement van verborgen gewetenloosheid in families.

Deze bijzondere agressors in het gezin bereiken hun doel
omdat zij zeer geraffineerd zijn in het manipuleren van hun familieleden. De favoriete tactiek en belangrijkste bezigheid van dit familie- of gezinslid, is mensen tegen elkaar uitspelen.
Emoties en percepties worden actief beïnvloed. Elke vorm van kwetsbaarheid en elke karakterfout van familieleden grijpen zij aan als kans. Onwetende gezins- of familieleden worden ongewild (of willens en wetens) instrument om het doelwit, of de doelwitten, te raken.

De Gezins- seriepester : Onzichtbaar gevaar in intieme kring, veroorzaker van familiebreuk en -conflicten.

Omdat het niet voor te stellen is wat de werkelijke motieven van hun belager(s) zijn, wordt voor Doelwitten vaak na tientallen jaren pas duidelijk wat er zich heeft afgespeeld. Op dat moment zijn de onderlinge relaties al ernstig verstoord (en is het Doelwit of zijn de Doelwitten beschadigd.)

Niets doen, is meedoen.

Vaak slaagt de Gezins- seriepester (GSP) er in om kampen te creëren binnen de familie. Echter, wanneer gezinsleden ‘zich afzijdig houden’ of zichzelf wijsmaken dat zij ‘neutraal’ zijn of ‘boven de conflicten staan’, blijven het Doelwit of de Doelwitten ook onbeschermd en heeft hun belager vrij spel.
In zo’n situatie blijft er voor Doelwitten eigenlijk maar één ding over om hun waardigheid te beschermen, n.l. contact met hun -vergiftigde- familie uit de weg gaan. Daarom nemen Doelwitten vaak het initiatief tot een familiebreuk, er is eenvoudigweg geen andere keus.

Uit lijfsbehoud contact verbreken met familieleden

In veel ‘raadselachtige’ of op het oog ‘kinderachtige’ familiebreuken en -ruzies heeft een Doelwit(ten) ervoor gekozen de behandeling die hij van gezinsleden krijgt, niet meer te willen ondergaan.

Omdat de meeste familie- of gezinsleden geen zicht op de situatie hebben, wordt het Doelwit de familiebreuk of -ruzie kwalijk genomen en als aanstichter van het kwaad gezien.
Eventuele goedbedoelde lijmpogingen leiden alleen maar tot voortduring van de ellende voor een gezinslid dat doelwit is – en uiteindelijk voor het hele gezin -. Omdat een GSP nooit stopt, zal alles weer van voren af aan beginnen. En, wanneer een doelwit uiteindelijk uit het zicht van de familie is, zal de GSP weer een nieuw doelwit kiezen.

Zondebok 2.0

Een GSP kan alleen gestopt worden wanneer de hele groep inziet en erkent wat er werkelijk gaande is. Om een gebroken familie te helen, zullen alle leden ‘nee’ moeten zeggen tegen de daden van hun gezinslid. Een duidelijk ‘nee’ tegen de daden van het pestende gezinslid, is niet eenvoudig te bewerkstelligen.

Op dieper niveau, onbewust, zijn gezinsleden vaak bang voor de consequenties wanneer zij tegen de GSP ingaan. Ook kunnen of willen gezinsleden vaak niet zien wat er werkelijk speelt. De gedachte dat een geliefd gezinslid (vader, moeder, echtgenoot, zus, broer) voortdurend en opzettelijk bezig is geweest mensen van elkaar te verwijderen en een gezinslid leed te berokkenen, is buitengewoon schokkend en pijnlijk. Niet zelden wordt juist dit familielid als ‘hoeder van de familiewaarden’ gezien. Om die reden zal juist de werkelijke aanstichter van het familieleed door dik en dun verdedigd worden door loyale gezinsleden.

De mogelijkheid dat zijzelf en de anderen effectief zijn bedrogen, is te verontrustend. Zo verontrustend, dat, als er iets van twijfel rijst, zij de schuld van de familieconflicten liever bij het ‘labiele’ familielid, hun zondebok, leggen.

Wat kan een mediator of gezinstherapeut doen wanneer er sprake is van conflicten of een familiebreuk dankzij seriepesten?

Het is nodig dat professionals, die in de uitoefening van hun vak worden geconfronteerd met destructieve personen, of met de schade zie zij aanrichtten,  kennis hebben van patronen en symptomen.
Zelfs ervaren onderzoekers van psychopathologie zijn telkens weer verbaasd hoe innemend mensen met deze persoonlijkheidsstoornis kunnen zijn, hoe geraffineerd en trefzeker zij manipuleren en hoe gemakkelijk je er intrapt.

Een onwetende mediator of gezinstherapeut loopt, alle goede bedoelingen ten spijt en hoe bekwaam ook, het risico voor de kar van de manipulerende GSP gespannen te worden. Dat komt omdat er voortdurend sprake is van bedrog en misleiding, ook tijdens de mediation of gezinstherapie.

Bij bemiddelingspogingen bijvoorbeeld zal de GSP berouw veinzen, een nieuw probleem creëren om de aandacht van zichzelf af te leiden, of de zaken omdraaien en de bemiddelingspoging uitbuiten om het Doelwit of de Doelwitten opnieuw te raken.

Water bij de wijn en ‘sorry’ bestaan niet.

Een mediator met de opdracht te bemiddelen bij een familiebreuk moet zich realiseren dat ‘het midden’ voor een GSP niet bestaat. Een GSP heeft een gestoorde gewetensfunctie en voldoet aan het profiel van iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis of aan het profiel van een sociopaat. Deze mensen voelen geen berouw, komen niet tot inkeer en geven zich niet gewonnen.
Een mediator -of gezinstherapeut- die kennis heeft van dit verschijnsel zal de patronen van een vergiftigd gezin kunnen herkennen en duiden. Dat kan van belang zijn voor de professionele keuzes die worden gemaakt.

Pesten is een keuze

Wie de seriepester in het gezin of de familie ook is: ouder, zus, broer, echtgenoot of kind, de gevoelens van familieleden voor hem/haar laten hem/haar koud. Meestal zeer intelligent, kunnen zij emoties heel goed nabootsen, maar zij voelen ze niet zoals de meeste mensen dat doen. In essentie is dat hun stoornis.

Seriepesters blijken goed in staat zich volgens morele en ethische waarden te gedragen wanneer het hen uitkomt. Ten opzichte van een paar personen in een familie of gezin (en daarbuiten) worden die waarden bewust losgelaten.
Ook binnen gezinnen en families is pesten een keuze!

Verder lezen: De doorsnee sociopaat, maskers en gevaarlijke misverstanden.
Lees meer over verborgen psychopathie, die vaker voorkomt dan men zich bewust is, in dit verhelderende interview met Martha Stout, auteur van “the Sociopath next door.’

copyright © Flourishh 2014 

Seriepesten, een overzicht

Seriepesten: psychisch extreem geweld.

Het geweld dat bij seriepesten wordt gepleegd is meestal psychisch.
Psychisch geweld laat geen zichtbare littekens en geen fysiek bewijs na. Gewoonlijk neemt dit geweld de vorm aan van verbaal en emotioneel misbruik: constante (pietluttige) kritiek en onophoudelijk wijzen op tekortkomingen, gecombineerd met weigering te herkennen, waarderen, erkennen en prijzen. Manipulatie, isolatie, en uitsluiting zijn favoriete tactieken, net als slachtofferschap veinzen en beschuldigen, m.n. wanneer een Seriepester zelf ter verantwoording geroepen wordt.
Lees verder Seriepesten, een overzicht