Stalking the Soul, boekrecensie

Stalking the soul van Marie-France Hirigoyenphoto-1422284763110-6d0edd657b13

Iedereen die ooit heeft rondgedwaald in de mist (FOG: fear, obligation, guilt) van emotioneel misbruik of zich bezighoudt met pesten op het werk of op school, zou dit boek moeten lezen. Al was het maar om in te zien dat het slachtoffer geen blaam treft en dat de dader het probleem is. Maar al te vaak worden deze rollen omgedraaid.(Onderstaande tekst is een bewerking van een review geplaatst op bol.com op 26 maart 2013. Met dank aan de oorspronkelijke auteur, “Rosa66”.)
Het boek biedt diepgaande inzichten in de achterliggende motivatie van daders om hun slachtoffers het leven zuur te maken en in de strategieën waar daders zich van bedienen. Onverbeterlijke daders zijn (perverse) narcisten die niet kunnen functioneren zonder hun destructieve impulsen op een ander bot te vieren. Die drang tot destructie komt voort uit hun diepe afgunst jegens een ander die, in tegenstelling tot de narcist, wél een gelaagde persoonlijkheid heeft.

De narcist is daartoe niet in staat omdat diens identiteit een zogenaamd ‘vals zelf’ betreft dat perfect en grandioos is, maar gebaseerd is op een innerlijke leegte. Die innerlijke leegte zelf proberen te vullen met (bijv). liefde, vreugde, tevredenheid, verbondenheid ervaren, zou betekenen dat iets niet perfect is en dat is voor de narcist een onverdraaglijke constatering. Daarom houden narcisten hun echte zelf, die leegte, voor anderen én voor zichzelf verborgen. En om die reden geven ze er de voorkeur aan hun object van jaloezie kapot te maken na het slachtoffer eerst te hebben leeggezogen. Ze worden niet voor niets dikwijls aangeduid als ‘emotionele vampiers’.

Het slachtoffer is gewetensvol en zal bij conflicten de neiging hebben de schuld bij zichzelf te zoeken. Daders hebben geen last van een geweten en maken daar dankbaar gebruik van door al hun slechte eigenschappen op het slachtoffer, de zondebok, te projecteren. Dat omstanders daar vaak aan meedoen of het doelwit de schuld geven, komt omdat een gewetensvol iemand een makkelijker prooi is dan iemand zonder geweten. Die laatste vermijden ze liever, zich realiserend dat doelwitten inwisselbare objecten zijn.

Zeer interessant zijn ook de tactieken, die voornamelijk bestaan uit diverse vormen van bewuste miscommunicatie, die gebruikt worden om het doelwit te ontregelen en in het ongewisse te laten over hetgeen er nu werkelijk gaande is. Dit verklaart mede waarom slachtoffers zo veel verwarring ervaren en de neiging hebben de schuld bij zichzelf te zoeken.

Enig punt van kritiek betreft de verklaring van de schrijfster voor de oorzaak van narcisme, namelijk dat de narcist die misbruikt zelf pijn is gedaan gedurende de kinderjaren en nu anderen pijn doet om zelf te kunnen overleven. De vraag is dan waarom er dan ook zo veel goede mensen zijn ondanks te zijn opgegroeid met mishandelende en/of misbruikende ouders.*
*Nb. Dat niet alle mensen die misbruikt of mishandeld zijn tijdens kinderjaren een narcistische stoornis ontwikkelen kan, naar verluid, misschien verklaard worden door het effect van de combinatie van opvoeding en een aangeboren ‘defect’ in het brein. Flourishh

Marie- France Hirigoyen is psychiater en auteur van belangrijke boeken over pesten, intimidatie en emotioneel misbruik. Stalking The Soul is verkrijgbaar op Amazon. Een Nederlandstalig boek van haar dat wij aanraden is ‘Intimidatie op het werk.’

Foto: dank aan unsplash.com, Len dela Cruz

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *