Familiebreuk en levenslang pesten

Familiebreuk als resultaat van pesten.

(waar ‘zij’ staat kan ook ‘hij’ gelezen worden)
Het is waarschijnlijk dat veel familiebreuken en familieruzies zijn gecreëerd door een gezinslid dat ‘anders’ is dan de anderen.
In het artikel Pesten in Gezin en Familie kun je lezen dat dit een gezins- of familielid is die geen gewetensfunctie heeft of onvoldoende heeft ontwikkeld. Dit gezinslid zet alles en iedereen in om een ander gezinslid, haar doelwit, het leven zuur, en zo ‘onschadelijk’ te maken. Het eindresultaat is vaak een familiebreuk.

Het raffinement van verborgen gewetenloosheid in families.

Deze bijzondere agressors in het gezin bereiken hun doel
omdat zij zeer geraffineerd zijn in het manipuleren van hun familieleden. De favoriete tactiek en belangrijkste bezigheid van dit familie- of gezinslid, is mensen tegen elkaar uitspelen.
Emoties en percepties worden actief beïnvloed. Elke vorm van kwetsbaarheid en elke karakterfout van familieleden grijpen zij aan als kans. Onwetende gezins- of familieleden worden ongewild (of willens en wetens) instrument om het doelwit, of de doelwitten, te raken.

De Gezins- seriepester : Onzichtbaar gevaar in intieme kring, veroorzaker van familiebreuk en -conflicten.

Omdat het niet voor te stellen is wat de werkelijke motieven van hun belager(s) zijn, wordt voor Doelwitten vaak na tientallen jaren pas duidelijk wat er zich heeft afgespeeld. Op dat moment zijn de onderlinge relaties al ernstig verstoord (en is het Doelwit of zijn de Doelwitten beschadigd.)

Niets doen, is meedoen.

Vaak slaagt de Gezins- seriepester (GSP) er in om kampen te creëren binnen de familie. Echter, wanneer gezinsleden ‘zich afzijdig houden’ of zichzelf wijsmaken dat zij ‘neutraal’ zijn of ‘boven de conflicten staan’, blijven het Doelwit of de Doelwitten ook onbeschermd en heeft hun belager vrij spel.
In zo’n situatie blijft er voor Doelwitten eigenlijk maar één ding over om hun waardigheid te beschermen, n.l. contact met hun -vergiftigde- familie uit de weg gaan. Daarom nemen Doelwitten vaak het initiatief tot een familiebreuk, er is eenvoudigweg geen andere keus.

Uit lijfsbehoud contact verbreken met familieleden

In veel ‘raadselachtige’ of op het oog ‘kinderachtige’ familiebreuken en -ruzies heeft een Doelwit(ten) ervoor gekozen de behandeling die hij van gezinsleden krijgt, niet meer te willen ondergaan.

Omdat de meeste familie- of gezinsleden geen zicht op de situatie hebben, wordt het Doelwit de familiebreuk of -ruzie kwalijk genomen en als aanstichter van het kwaad gezien.
Eventuele goedbedoelde lijmpogingen leiden alleen maar tot voortduring van de ellende voor een gezinslid dat doelwit is – en uiteindelijk voor het hele gezin -. Omdat een GSP nooit stopt, zal alles weer van voren af aan beginnen. En, wanneer een doelwit uiteindelijk uit het zicht van de familie is, zal de GSP weer een nieuw doelwit kiezen.

Zondebok 2.0

Een GSP kan alleen gestopt worden wanneer de hele groep inziet en erkent wat er werkelijk gaande is. Om een gebroken familie te helen, zullen alle leden ‘nee’ moeten zeggen tegen de daden van hun gezinslid. Een duidelijk ‘nee’ tegen de daden van het pestende gezinslid, is niet eenvoudig te bewerkstelligen.

Op dieper niveau, onbewust, zijn gezinsleden vaak bang voor de consequenties wanneer zij tegen de GSP ingaan. Ook kunnen of willen gezinsleden vaak niet zien wat er werkelijk speelt. De gedachte dat een geliefd gezinslid (vader, moeder, echtgenoot, zus, broer) voortdurend en opzettelijk bezig is geweest mensen van elkaar te verwijderen en een gezinslid leed te berokkenen, is buitengewoon schokkend en pijnlijk. Niet zelden wordt juist dit familielid als ‘hoeder van de familiewaarden’ gezien. Om die reden zal juist de werkelijke aanstichter van het familieleed door dik en dun verdedigd worden door loyale gezinsleden.

De mogelijkheid dat zijzelf en de anderen effectief zijn bedrogen, is te verontrustend. Zo verontrustend, dat, als er iets van twijfel rijst, zij de schuld van de familieconflicten liever bij het ‘labiele’ familielid, hun zondebok, leggen.

Wat kan een mediator of gezinstherapeut doen wanneer er sprake is van conflicten of een familiebreuk dankzij seriepesten?

Leer patronen en symptomen herkennen!
Informatie over onze
lezingen en workshops.

Het is nodig dat professionals, die in de uitoefening van hun vak worden geconfronteerd met destructieve personen, of met de schade zie zij aanrichtten,  kennis hebben van patronen en symptomen.
Zelfs ervaren onderzoekers van psychopathologie zijn telkens weer verbaasd hoe innemend mensen met deze persoonlijkheidsstoornis kunnen zijn, hoe geraffineerd en trefzeker zij manipuleren en hoe gemakkelijk je er intrapt.

Een onwetende mediator of gezinstherapeut loopt, alle goede bedoelingen ten spijt en hoe bekwaam ook, het risico voor de kar van de manipulerende GSP gespannen te worden. Dat komt omdat er voortdurend sprake is van bedrog en misleiding, ook tijdens de mediation of gezinstherapie.

Bij bemiddelingspogingen bijvoorbeeld zal de GSP berouw veinzen, een nieuw probleem creëren om de aandacht van zichzelf af te leiden, of de zaken omdraaien en de bemiddelingspoging uitbuiten om het Doelwit of de Doelwitten opnieuw te raken.

Water bij de wijn en ‘sorry’ bestaan niet.

Een mediator met de opdracht te bemiddelen bij een familiebreuk moet zich realiseren dat ‘het midden’ voor een GSP niet bestaat. Een GSP heeft een gestoorde gewetensfunctie en voldoet aan het profiel van iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis of aan het profiel van een sociopaat. Deze mensen voelen geen berouw, komen niet tot inkeer en geven zich niet gewonnen.
Een mediator -of gezinstherapeut- die kennis heeft van dit verschijnsel zal de patronen van een vergiftigd gezin kunnen herkennen en duiden. Dat kan van belang zijn voor de professionele keuzes die worden gemaakt.

Pesten is een keuze

Wie de seriepester in het gezin of de familie ook is: ouder, zus, broer, echtgenoot of kind, de gevoelens van familieleden voor hem/haar laten hem/haar koud. Meestal zeer intelligent, kunnen zij emoties heel goed nabootsen, maar zij voelen ze niet zoals de meeste mensen dat doen. In essentie is dat hun stoornis.

Seriepesters blijken goed in staat zich volgens morele en ethische waarden te gedragen wanneer het hen uitkomt. Ten opzichte van een paar personen in een familie of gezin (en daarbuiten) worden die waarden bewust losgelaten.
Ook binnen gezinnen en families is pesten een keuze!

Verder lezen: De doorsnee sociopaat, maskers en gevaarlijke misverstanden.
Lees meer over verborgen psychopathie, die vaker voorkomt dan men zich bewust is, in dit verhelderende interview met Martha Stout, auteur van “the Sociopath next door.’

Aanvalverdediging: treiteren en buiten schot blijven.
Lees meer over de Aanvalverdedigingstrategie van de seriepester, die voortdurend wordt ingezet om aansprakelijkheid te ontlopen enerzijds, en doelwitten te raken anderzijds.

copyright © Flourishh 2014 

11 gedachten over “Familiebreuk en levenslang pesten”

  1. Het verhaal van Nora is precies waar het om gaat, zodra je dat door hebt kun je verder met je eigen leven. Het contact tot het minimale reduceren is het beste wat ik ooit gedaan heb. Ik heb er geen moment spijt van.

  2. Wat een verademing dat dit onderwerp meer aan het licht komt! Het gaat bij mij om mijn schoonfamilie waar de GSP mijn schoonzus is. Ik heb een relatie van 20 jaar. Schoonzus is altijd al een stoker geweest binnen de familie, ze verdraait dingen, manipuleert, wijst naar een ander, zit vol afgunst, neemt geen verantwoording van haar daden, roddelt over je, noem maar op. Ze heeft zowel narcistische en sociopathische trekjes. Mijn schoonmoeder heeft die trekjes ook wel maar in iets mindere mate. De andere familieleden weten hoe mijn schoonzus is, maar die weten niet beter. In het begin van mijn relatie met mijn man waren de verhoudingen goed (dacht ik) ik ben er nu eigenlijk achter gekomen dat ze al een hele tijd op een achterbakse manier probeert om de relatie tussen mijn man en mij kapot te maken. Mijn man en ik hebben door bepaalde gebeurtenissen een conflict met zijn ouders en met zijn zus. (De GSP) zij heeft nu vrij spel om ons helemaal zwart te maken bij zijn familie en mijn schoonmoeder neemt alles aan wat zij over ons zegt. We hebben al een aantal maanden geen contact meer met zijn ouders, ondanks we toenadering hebben gezocht. Wij worden nu genegeerd, buitengesloten en kwaad aangekeken. Ik denk door wat er allemaal gebeurd is dit ook niet meer goed komt. Zijn ouders en zus doen heel haatdragend naar ons toe en ze keren ons en onze kinderen de rug toe. Ik ben de afgelopen maanden heel boos en verdrietig geweest en weet niet goed wat ik hiermee aan moet. Wij zoeken verder geen contact meer want dat hebben we geprobeerd en krijgen alleen maar negatieve reacties van ze.

  3. Hallo, ik ben opgelucht eindelijk iets te vinden op het internet over dit verschijnsel. Ik ben 47 en moeder van 2 kinderen.
    Mijn verhaal is schokkend.
    Mijn vader mishandelde vanaf kinds af aan (in elkaar slaan, naar de keel vliegen bij het geringste weerwoord). Mijn moeder is zwak, ze huilde er om maar greep niet in. Mijn vader treiterde mijn moeder 15 jaar met een andere vrouw waarmee hij ¨beter kon praten dan met mijn moeder¨. Mijn moeder bleef bij hem, maakte ruzie, en leed en huilde. Mijn broer pestte mij ook, er werd niet ingrepen. Ik werd vernederd door mijn vader en mijn broer en mijn moeder hield overal de schone schijn op.
    Ik kon goed leren en ging geneeskunde studeren, alles zonder financiële steun, emotionele steun, niks. Wat heb ik geknokt voor mijn bestaan, ondanks het getreiter en de minachting van mijn familie.
    Relaties waren voor mij heel moeilijk omdat ik steeds verkeerde mannen koos. De vader van mijn oudste is uit de ouderlijke macht gezet, de vader van mijn jongste is oké, hij was donor.
    Intussen werd ik arts en ben ik niet op mijn mondje gevallen. Ik ging het gesprek aan met mijn vader over de mishandelingen. Hij zette een lastercampagne in en daardoor heb ik geen contact meer met de hele familie. Ik zou niet goed bij mijn hoofd zijn, enz. Ik ben alleen met 2 kinderen en heb helemaal geen familie. De familie van mijn moeder was wel lief maar die zijn overleden.
    Ik heb een heerlijke baan, leuke vrienden, zing in bandjes en mijn kinderen doen het het goed. Ik ben een leuk persoon, doe niemand kwaad, werk me uit de naad voor mijn kinderen. En de familie zwijgt mij dood, al 15 jaar.
    Een paar maal heb ik het weer geprobeerd maar ik word consequent vernederd, behandeld alsof ik een stuk vuil ben, ongelofelijk gewoon.
    Recent heb ik mijn ouders en broer laten weten dat ik niks voor ze doen als ze later hulp nodig hebben. Ze hebben ook nooit iets voor mij gedaan. Mijn vader gaat zover dat hij mijn werkgever wil benaderen en hij zal er alles aan doen dat ik ontslagen word…. Ik ben niet bang, op het werk weet men ik al, maar het idee……….
    Mijn ouders hadden mij als kind moeten laten adopteren, dan was mij veel bespaard gebleven en had ik nu familie gehad.
    Ik ben gelukkig met wat ik nu heb, en daar moet ik het mee doen.

    1. Beste Annemiek, Dank je wel voor jouw persoonlijke en uitgebreide reactie. Fijn om te lezen dat het jou oplucht (h)erkenning te vinden op deze site.
      Jouw verhaal, en alle verhalen die ons bereiken- blijven indruk maken. We spannen ons het komende jaar in om meer mensen te bereiken door deze verhalen te delen en te duiden in een boek. Mocht je hieraan een bijdrage willen leveren, of vragen hebben, schroom niet om contact op te nemen via info@flourishh.com
      Warme groet.

  4. Ook wij hebben (na 12 jaar) pas door waarom het bij ons allemaal niet gaat zoals het normaal zou moeten gaan.
    Wij werden onlangs voor de rechter gesleept omdat de GSP, die tevens grootvader is van onze kinderen, bezoeksrecht eist tav onze kinderen. Niet omdat hij daar een echte drang naar heeft, maar omdat hij het niet kan verkroppen dat wij 3 jaar geleden besloten hebben om weg te gaan van onze situatie en er niet meer tegen te strijden.
    Jammer genoeg heeft onze aanpak maar 1 jaar stand gehouden. Onze stilzwijgende contactverbreking (in de hoop eindelijk rust te hebben en niet continue moeten omgaan met het feit dat wij zogezegd schuldige zijn van alle problemen in de familie) heeft er voor gezorgd dat het pesten verder gaat, maar nu op een hoger niveau. Onze kinderen worden er in betrokken. Onze kinderen worden ingezet als wapen tegen ons…
    Hoe kan, zoals de reactie hierboven schrijft, iemand zo door en door slecht zijn? Wij begrijpen het niet.
    Gelukkig kwam ik 2 maanden geleden op jullie site terecht en vond ik troost in het feit dat we nu weten wat er met ons gebeurt. Jaren heb ik me schuldig gevoeld ten opzichte van mijn man. Ik dacht altijd dat hij voor mij had moeten kiezen en zijn ganse familie door mij had moeten opgeven. Ik zag me jarenlang als de schuldige van alle ruzies in de familie. Ook al begreep ik eigenlijk niet wat ik eigenlijk had mis gedaan.
    Nu probeer ik het niet meer te begrijpen. Ik probeer nu alleen maar meer mijn gezin (mijn man, mijn kinderen en mezelf) te beschermen tegen de opa van mijn kinderen.
    En we blijven vooral hopen, dat hij ooit zal stoppen… (misschien tevergeefs…)

  5. Dit verhaal is heel herkenbaar. Ikzelf kwam er pas na 25 jaar achter dat het in onze familie op deze manier werkte. Dit kwam pas nadat ik een verkeerde vriend tegenkwam, die meer ‘psychopatisch’ was. Daar kreeg ik ptss van, en daarna werd dit steeds getriggerd in mijn familie, en ik snapte dit niet helemaal. Je wordt pas bevrijdt en kan het pas helder zien als je begrijpt dat mensen zo kunnen zijn. Dat kun je je bijna niet voorstellen. De openbaring dat iemand zo slecht is van binnen is het pijnlijkst. Het veranderde mijn droomwereldbeeld voorgoed. Ik denk dat dat de grootste shock is geweest.Toen vielen alle stukken in mijn familie in elkaar. In een keer zag ik hoe onze familie aan elkaar kleefde van schuldgevoelens, manipulatie en toneelspel. Ik probeerde mijn familieleden door middel van vragen te laten nadenken hoe de situatie in onze familie is. Niemand ziet het zoals ik het zie. Dan ga je bijna twijfelen aan jezelf. Maar ik weet het zeker. Ik voel het. Eindelijk kwam 1 familielid naar me toe en die begreep in een keer hoe 1 familielid in elkaar zit, en verontschuldigde zich tegenover mij. Andere familieleden erkennen wel dat er iets niet klopt en dat ik ergens gelijk heb, maar ze ervaren en voelen het niet. En ik besef dat dat moeilijk is om toe te laten. Je raakt gewend aan situaties en voelt het als normaal. Terwijl het allemaal zo kapot is. Mensen zijn bang om te zien en te graven. Ik heb besloten het contact te verbreken met de hoofden van de familie, omdat dat de GSP en pleitbezorger zijn. Van sommige familieleden krijg ik te horen hoeveel verdriet ze hebben door mijn beslissing. Ik heb alles eerlijk gezegd tegen de hoofdveroorzakers, hoeveel pijn ze me hebben gedaan en wat ik zie in hen. Dit was heel hard, en vooral hard omdat het mijn dichtste familie is. De twee personen waarvoor je de meeste loyaliteit voelt. Ik doorzie nu heel snel manipulaties. Ik heb tegen deze personen gezegd dat zij verantwoordelijkheid moeten nemen voor hun daden en dat ik dat zal doen voor mijn eigen verdriet en pijn. Omdat ik niet met woede wil leven. Het grappige is dat ze geen contact met me opnemen. Dat ze me niets vragen of zeggen. Maar dat ik via familieleden wel hoor hoe verdrietig ze zijn. Ze nemen geen verantwoordelijkheid. Alles wat hen een reden geeft om zielig te zijn, zullen ze aangrijpen. Ondertussen doet het me best pijn dat andere familieleden het minder erg vinden om mij schuldgevoelens te geven, dan dat de veroorzakers nu met verdriet lopen. Ik krijg telkens te horen dat ze dood gaan van verdriet. Maar ook hoor ik verhalen dat ik altijd al moeilijk zou zijn geweest, al als kind. En dat ik maar beter in therapie kan gaan. En dat bevestigt alleen maar het verbreken van het contact. Ik zie daardoor ook hoe blind sommige familieleden zijn, want alles wat ze tegen me zeggen bevestigd mijn gelijk, maar ze zien het niet. De andere familieleden zie ik nog wel. Ik moet dingen maar gewoon slikken en me van de domme houden terwijl ik van binnen heel helder weet hoe de dingen in elkaar zitten. Ik kan het ze niet meer zeggen, het is aan hen om daar ooit achter te komen. Ik probeer zoveel mogelijk een band te hebben en onderbouwen en op mijn manier van hen te houden. Ook al kan ik niet zo eerlijk zijn als ik tegen andere mensen wel kan zijn. Elke keer als ik in mijn familie ben voelt het als een vaas die uit allemaal stukjes bestaat, waarvan iedereen wat stukjes tegen elkaar houd. Ik houd geen stukjes meer vast. Ik voel de scherpe randen en de scheuren. En tegelijkertijd kan ik geen woord zeggen over de scheuren. Want wie ben ik om andere mensen te wijzen op hun verscheurde leven? Iedereen wil leven in de veronderstelling dat alles goed is, en iedereen houd zijn stukje vaas omhoog. Mensen leven in hun blinde land, en dat is ook hun goed recht. Ik heb er veel van geleerd. Elke keer als ik zulke mensen tegen kom voel ik het meteen. Instinctief negeer ik deze mensen al. Maar als deze mensen over mijn grenzen gaan word ik net zo koud als hen. Gelukkig ben ik scherp en kan ik elke implicatie uit wat iemand zegt verhelderen. Dat is ook wat ik de hele tijd doe als ik het gesprek aan ga met deze mensen. Steeds de implicaties herhalen en bevestigen. Dan zie je op een gegeven moment dat ze er niet uit komen. Dan neem ik steeds de leiding in het gesprek en dan geef ik alles terug aan hen. Dan zeg ik: dit is jou verantwoordelijkheid! Niet die van mij! Dan voelen ze aan als een muur. Ijskoud. Ze laten niets binnen van wat je zegt. Daarna zeggen ze in een keer wat je precies wil horen. En dan zeggen ze vaak: Je doet me pijn! Of ik ben slecht he? Dan zeg ik: “Dan doe ik je maar pijn, het kan mij niet schelen, jij hebt deze pijn zelf veroorzaakt. En ja ik vind je slecht! En alles wat je nu over mij denkt of zegt kan je tien keer zeggen, maar het doet me niks! Ik heb je door, dus als ik jou was zou ik gaan! Als ze wraak gaan nemen, betekend dat eigenlijk dat jij al gewonnen hebt. Want ze kunnen bij jou niets meer halen! Dan moet je gewoon hen negeren, niet je boos laten maken en rustig blijven. Uiteindelijk zullen mensen met gezond verstand wel kijken naar daden in plaat van woorden. En als ze dat niet doen dan vind ik deze mensen ook niet de moeite waard. Hoe meer ik deze mensen tegen kom hoe beter ik ze kan weren. In het begin was ik nog verdrietig dat het kwaad won van de eerlijkheid. Maar nu begin ik steeds meer te ontdekken dat de eerlijkheid overwint! En dat is heel fijn! Ik voel me heel sterk. Maar soms verlang ik om weer zoals vroeger tussen de scherven te zitten en ze niet te zien en geloven dat alles mooi en vredig is. Want ik weet hoe pijnlijk het daar buiten is. En daarom ga ik niet zomaar mensen wakker schudden. Ik hoop dat mensen zelf op zoek gaan en dat ze websites als dit zullen bezoeken. Waar alles op zijn plaats valt. Sterkte voor iedereen die dit meemaakt! Het neemt veel te veel tijd in beslag van je leven. Maar uiteindelijk leer je steeds minder tijd er aan te geven.

    1. Dank je wel Nora, voor deze eerlijke, nuchtere en uitgebreide uiteenzetting. Mooi verwoord. We zijn het met je eens, het neemt veel te veel tijd in beslag van je leven. En hoe meer mensen zoals jij hun verhalen delen, hoe minder tijd het uiteindelijk in beslag hoeft te nemen. We hopen dan ook dat veel mensen jouw reactie zullen lezen. Warme groet!

    2. Hallo Nora,
      Prachtig helder verhaal bedankt. Ik zat zelf in een narcistisch gezin en had er veel last van. De ontdekking dat je eigen familie zo destructief kan zijn en uit is op je ondergang is nog het meest schokkend. Precies wat je zegt. Ik ben normaal goedgelovig en had blind vertrouwen in mijn familie. Familie dat zijn medestanders of vrienden, dat is wat je automatisch denkt. Het kleineren en pesten bij ons thuis werd zo pijnlijk dat ik eraan onderdoor begon te gaan. Voor mijn lijfsbehoud moest ik breken met de familie. Toen ik ging lezen en vond de informatie over pesten binnen families. Dat naaste verwanten hatelijk en achterbaks kunnen zijn (ook in samenwerking) om jou onderuit te schoffelen vond ik nog het ergste. Die koude berekening die erachter zit. Jij bent het zwarte schaap en moet kapot. Het is een haat die nergens op slaat. Maar hij draait om overheersing en onderwerping. Dat is het echte doel van de GSP, hij is niet geïnteresseerd in wie jij bent. Jij bent voor hem een soort ding, een stuk gereedschap waarmee hij zijn ego kan opkrikken. Het pesten is niet persoonlijk dus, een bloedzuiger heeft ook geen persoonlijke voorkeur. Dat te weten helpt weer een beetje. Mijn oudste broer had een neus voor mensen die zwak staan. Hij was altijd op zoek naar een knechtje of een deurmat, iemand voor in zijn hofhouding. Er werd in onze familie vroeger veel getreiterd (als kinderen) maar ik dacht als volwassenen doen we dat niet meer. Maar het gaat verhuld verder weet ik nu wel. Nora je zegt ook dat je nu wakker en scherp bent en de GSP meteen herkent. Dat klinkt me te stoer in de oren. Een slimme narcist is handig en gaat subtiel te werk. Je moet denk ik erg goed in contact zijn met je gevoel, om te kunnen traceren waar zo iemand je manipuleert en in het pak probeert te naaien. Maar verder prachtig stuk bedankt. (dit stuk vond ik ook mooi om te lezen dat was mijn eerste eyeopener:
      https://mindfulofthoughts.wordpress.com/2013/06/23/gas-lighting-and-projection-in-narcissist-families )

    3. Nora heeft volkomen gelijk, hebben ook een GSP in de familie en het hele gezin ligt uit elkaar omdat ik de pispaal altijd was en er na 30 jaar verdriet en vernederingen een punt achter gezet heb,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *